چه افرادی نمی توانند ایمپلنت دندان انجام دهند؟
مشاوره و دریافت نوبت
برای مشاوره تخصصی و تعیین وقت درمان دندانپزشکی ، همین حالا تماس بگیرید.
📞دکتر صابر پوریا رضائی 09377798325چه افرادی نمیتوانند جراحی ایمپلنت دندان انجام دهند؟
ایمپلنت دندانی درمانی تخصصی و مطمئن است، اما در برخی افراد به علت شرایط جسمی یا پزشکی توصیه نمیشود. در جدول زیر گروههایی را مشاهده میکنید که نیازمند بررسی یا پرهیز از انجام جراحی ایمپلنت هستند:
| ردیف | گروه افراد | توضیحات و دلایل منع جراحی ایمپلنت |
|---|---|---|
| ۱ | کودکان و نوجوانان | در سنین رشد، استخوان فک هنوز کامل نشده است؛ بنابراین انجام ایمپلنت تا تکمیل رشد مجاز نیست. |
| ۲ | مصرفکنندگان دخانیات | نیکوتین باعث کاهش اکسیژنرسانی بافتی و کندی ترمیم زخم میشود؛ خطر شکست ایمپلنت افزایش مییابد. |
| ۳ | تراکم استخوان ناکافی | در صورت تحلیل استخوان، باید قبل از جراحی، پیوند یا تقویت استخوان انجام شود تا پایه ایمپلنت محکم گردد. |
| ۴ | افراد با عفونت دهانی فعال | در حضور عفونت لثه یا التهاب دهان باید ابتدا درمان شود، سپس کاشت ایمپلنت انجام گیرد. |
| ۵ | زنان باردار | بهدلیل نیاز به تصویربرداری و داروهای بیحسی، جراحی ایمپلنت پس از زایمان ایمنتر است. |
| ۶ | افراد با بیماریهای قلبی | با هماهنگی پزشک معالج، درمان کمتهاجم مثل فلپلس میتواند جایگزین روشهای پرریسک شود. |
| ۷ | دیابت کنترلنشده | در صورت قند خون بالا، ترمیم بافت کند و احتمال عفونت زیاد میشود؛ باید تا کنترل کامل دیابت، جراحی به تعویق افتد. |
| ۸ | پوکی استخوان شدید | تراکم پایین استخوان مانع موفقیت ایمپلنت میشود؛ ابتدا باید تقویت یا پیوند استخوان انجام گیرد. |
| ۹ | بیماران در حال شیمیدرمانی یا پرتودرمانی | در این بیماران تراکم استخوان کاهش یافته است؛ باید پس از پایان درمان و مشاوره با متخصص اقدام شود. |
| ۱۰ | ضعف سیستم ایمنی | زمانی که ایمنی پایین است، خطر عفونت و پسزدگی بالا میرود؛ باید تا بهبود وضعیت ایمنی صبر کرد. |
در نهایت، منع کامل برای ایمپلنت وجود ندارد؛ اما بررسی وضعیت عمومی بدن و دهان پیش از جراحی الزامی است تا درمان ایمن و با نتیجه مطلوب انجام شود.
سن مناسب برای انجام ایمپلنت دندان
ایمپلنت دندانی زمانی قابل انجام است که رشد استخوانهای فک و ساختار صورت به مرحلهی بلوغ کامل رسیده باشد. به طور معمول، این فرآیند تا حوالی ۱۸ سالگی تکمیل میشود. با این حال، بسیاری از متخصصان توصیه میکنند که بهترین بازهی سنی برای کاشت ایمپلنت، بین ۲۵ تا ۳۰ سالگی است؛ یعنی زمانی که تراکم استخوانی تثبیت شده و شرایط بدن برای پذیرش ایمپلنت در بهترین وضعیت ممکن قرار دارد.
ایمپلنت دندان در بیماران مبتلا به اماس
بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس (MS) معمولاً در استفاده از دندانهای مصنوعی با مشکلاتی مانند عدم ثبات، سختی در کنترل عضلات دهان و دشواری هنگام غذا خوردن روبهرو هستند.
به همین دلیل، ایمپلنت دندانی گزینهای مؤثرتر و پایدارتر برای این گروه از بیماران به شمار میآید.
ایمپلنت نهتنها بسیاری از چالشهای ناشی از بیماری اماس را کاهش میدهد، بلکه با بازگرداندن عملکرد طبیعی دهان، حس راحتی و اعتمادبهنفس بیشتری به فرد میبخشد.
این روش درمانی باعث بهبود کیفیت زندگی بیماران و تسهیل در صحبتکردن و جویدن غذا میشود.
در مجموع، انجام درمانهای دندانپزشکی و ایمپلنت در افراد مبتلا به اماس کاملاً قابل انجام و سازگار است، اما باید توجه داشت کسانی که کورتون مصرف میکنند ممکن است در دورههای خاص نیاز به بررسی و هماهنگی بیشتر با پزشک متخصص داشته باشند تا ایمپلنت با ایمنی کامل انجام شود.
در بیماران مبتلا به بیماریهای مزمن کنترلنشده، احتمال عدم جوشخوردگی ایمپلنت به استخوان فک افزایش مییابد.
ایمپلنت دندان در بیماران قلبیعروقی
بر اساس پژوهشهای علمی موجود، تاکنون هیچ مدرک یا مطالعهای منتشر نشده که انجام ایمپلنت دندان را برای بیماران قلبی ممنوع اعلام کند.
از آنجا که سلامت قلب و جریان خون در بدن ارتباط تنگاتنگی با وضعیت بافتهای دهان و لثه دارد، طبیعی است که درمانهای دندانپزشکی از جمله ایمپلنت میتوانند با شرایط قلبی تا حدی تأثیر متقابل داشته باشند.
با این حال، باور رایجی که میگوید افراد مبتلا به بیماریهای قلبی نمیتوانند ایمپلنت انجام دهند نادرست است.
جالبتر آنکه نتایج برخی تحقیقات جدید، از جمله مطالعهای انجامشده در دانشگاه تولین (Tulane)، نشان داده است که جایگزینی دندانهای از دسترفته با ایمپلنت نهتنها خطری برای بیماران قلبی ندارد، بلکه میتواند به کاهش احتمال ابتلا به اختلالات قلبی نیز کمک کند.
از دست دادن دندانها معمولاً موجب تحلیل استخوان فک و در ادامه بروز مشکلات تغذیهای و گوارشی میشود؛
عواملی که میتوانند بر سلامت عمومی بدن، از جمله سلامت قلب، اثر منفی بگذارند. به همین دلیل، کاشت ایمپلنت ضمن بازگرداندن عملکرد طبیعی دهان و جویدن، نقش مثبتی در حفظ سلامت قلبی عروقی نیز ایفا میکند.
در مجموع، وجود بیماریهای زمینهای مانند مشکلات قلبی مانع قطعی برای انجام ایمپلنت دندان نیست. تنها لازم است پیش از درمان، بیمار شرح کامل وضعیت پزشکی، داروهای مصرفی و سابقه بیماری خود را با دندانپزشک متخصص در میان بگذارد.
با این هماهنگی، پزشک میتواند تمامی جوانب احتیاط را در نظر بگیرد و درمان ایمپلنت را با ایمنی، دقت و آرامش خاطر کامل انجام دهد.
در صورت استفاده از داروهای ضدانعقاد خون، باید زمان جراحی و تنظیم دارو با پزشک قلب و دندانپزشک هماهنگ شود.
ایمپلنت دندان در بیماران مبتلا به دیابت
یکی از پرسشهای متداول در میان بیماران دیابتی، بهویژه مبتلایان به دیابت نوع یک و نوع دو، این است که آیا انجام کاشت ایمپلنت دندان برای آنان امکانپذیر و ایمن است یا خیر؟
پاسخ این پرسش مثبت است؛ البته به شرطی که پیش از اقدام، بیماری با نظارت و کنترل دقیق پزشک متخصص دیابت و متخصص ایمپلنت پایدار شده باشد.
اگر فرد دیابتی بتواند سطح قند خون خود را حداقل سه ماه پیش از جراحی در محدوده کنترلشده نگه دارد، ایمپلنت دندان معمولاً بدون هیچ مانعی قابل انجام خواهد بود و میزان موفقیت آن نیز بالا گزارش شده است.
در واقع، کنترل دیابت نقش کلیدی در روند ترمیم زخمها و جوشخوردن ایمپلنت با استخوان فک دارد. هنگامی که میزان قند خون در حد طبیعی باقی بماند، بدن توانایی مناسب برای ترمیم بافتها را حفظ میکند و خطر عفونت یا پسزدن ایمپلنت به حداقل میرسد.
بنابراین، بیماران دیابتی میتوانند با برنامهریزی و مراقبت پزشکی مناسب، از مزایای ایمپلنت دندان همانند سایر افراد بهرهمند شوند و با انگیزه و اعتمادبهنفس بیشتری برای بازیابی لبخند و عملکرد طبیعی دهان خود قدم بردارند.
عوارض ایمپلنت دندان چیست؟
ایمپلنت دندان درمانی بسیار مؤثر و ایمن است، اما مانند هر جراحی دیگر، ممکن است عوارض محدودی را در برخی بیماران به دنبال داشته باشد. مهمترین این موارد در ادامه توضیح داده شدهاند:
۱. شل شدن ایمپلنت
یکی از شایعترین عوارض کاشت ایمپلنت، شل شدن پایه است. این اتفاق معمولاً زمانی رخ میدهد که استخوان فک تراکم کافی برای حمایت از ایمپلنت ندارد. عواملی مانند ضربه به صورت، افزایش سن، سیگار کشیدن یا جویدن مواد سخت نیز میتوانند باعث این مشکل شوند. در صورت مشاهده هرگونه لق شدن یا حرکت ایمپلنت، باید فوراً به متخصص ایمپلنت مراجعه کنید تا از بروز آسیبهای بیشتر پیشگیری شود.۲. عفونت اطراف ایمپلنت
عفونت ناحیه اطراف فیکسچر یکی از جدیترین عوارض پس از جراحی است که ممکن است از چند روز بعد تا حتی سالها پس از کاشت مشاهده شود. علائم آن شامل قرمزی، تورم، خروج چرک، خونریزی، بوی بد دهان یا تب است. تشخیص و درمان سریع این مشکل توسط متخصص، اهمیت بالایی دارد.۳. خونریزی لثه
وجود خونریزی جزئی پس از جراحی طبیعی است، اما اگر خونریزی ادامهدار باشد یا شدت یابد، باید مورد بررسی قرار گیرد. کنترل مناسب جراحی و مراقبت پس از آن معمولاً مانع از بروز این وضعیت میشود.۴. جابهجایی جزئی ایمپلنت
در فرآیند جوشخوردن پایه ایمپلنت با استخوان (استئوانتگریشن)، گاهی تحت فشار زیاد یا برخورد ضربه، ایمپلنت دچار حرکت بسیار جزئی میشود که اصطلاحاً «میکرو» نام دارد. این حرکت معمولاً قابل مشاهده نیست و ممکن است تنها با درد خفیف یا احساس فشار در دندانهای کناری همراه باشد. در صورت تداوم، میتواند منجر به شل شدن ایمپلنت شود، بنابراین توجه به علائم اولیه ضروری است.۵. واکنش آلرژیک به اجزای ایمپلنت
در موارد نادر، ممکن است برخی بیماران به جنس فلزی پایه ایمپلنت (معمولاً تیتانیوم) حساسیت داشته باشند. واکنش آلرژیک میتواند با علائمی مانند تغییر طعم دهان، گزگز زبان، تورم یا تب بروز کند. پیش از جراحی، انجام آزمایش حساسیت و انتخاب جنس مناسب پایه از بروز این عارضه جلوگیری میکند.۶. آسیب عصبی در محل جراحی
در هنگام آمادهسازی استخوان یا کاشت پایه ایمپلنت، اگر موقعیت محل کاشت نزدیک به مسیر عصب باشد، احتمال آسیب به اعصاب وجود دارد. این مورد ممکن است باعث بیحسی یا احساس سوزنسوزن شدن در لب، لثه یا صورت شود. خوشبختانه با استفاده از تصویربرداری دقیق و برنامهریزی علمی، بروز این مشکل بسیار نادر است.در مجموع، ایمپلنت دندان درمانی ایمن با درصد موفقیت بالا است. رعایت توصیههای پزشک، مراقبت دقیق پس از جراحی و مراجعه منظم به متخصص ایمپلنت، بهترین راه برای جلوگیری از هرگونه عارضه احتمالی خواهد بود.
همچنین بخوانید >>> نکات مهم درباره بخیه ایمپلنت
تا چند سال بعد از کشیدن دندان میتوان ایمپلنت انجام داد؟
پاسخ این سؤال به شرایط ساختاری و سلامت عمومی دهان و فک هر فرد بستگی دارد. عوامل مختلفی بر موفقیت عمل ایمپلنت دندان تأثیر میگذارند و هرچقدر این عوامل در وضعیت مطلوبتری باشند، احتمال موفقیت جراحی نیز افزایش مییابد.
بهطور کلی، آمارها نشان میدهند که نرخ موفقیت ایمپلنتهای دندانی بسیار بالا است و تنها حدود پنج تا ده درصد از موارد ممکن است با شکست مواجه شوند.
یکی از مؤثرترین شاخصها در این زمینه، وضعیت استخوان فک است؛ زیرا تراکم و حجم کافی استخوان برای تثبیت پایه ایمپلنت ضروری است.
اگر استخوان فک بیمار در شرایط مطلوبی قرار داشته باشد، جراح میتواند بلافاصله پس از کشیدن دندان، ایمپلنت را نیز نصب کند.
اما در صورتی که نیاز به زمان ترمیم وجود داشته باشد، معمولاً دورهای بین دو تا سه ماه پس از کشیدن دندان را بهترین زمان برای انجام ایمپلنت میدانند.
البته این بازهی زمانی بهمعنی محدودیت نیست؛ حتی پس از گذشت چند سال از کشیدن دندان نیز، چنانچه استخوان فک کیفیت مطلوب خود را حفظ کرده باشد یا با پیوند استخوان بازسازی شده باشد، انجام ایمپلنت همچنان ممکن است.
به یاد داشته باشید که موفقیت ایمپلنت تنها به وضعیت استخوان وابسته نیست؛ عواملی مانند سلامت لثه، مراقبتهای بهداشتی دهان، وضعیت عمومی بدن و پایبندی به توصیههای دندانپزشک نیز نقش تعیینکنندهای در ماندگاری ایمپلنت دارند.
در نتیجه، حتی اگر سالها از زمان ازدستدادن دندان گذشته باشد، با بررسی دقیق توسط متخصص ایمپلنت و رعایت مراحل آمادهسازی میتوانید با اطمینان خاطر به بازسازی لبخند خود اقدام کنید.
مصرف دخانیات و قلیان ریسک شکست ایمپلنت را تا دو برابر افزایش میدهد؛ ترک آن پیش از جراحی الزامی است.
جمع بندی
در برخی شرایط، انجام جراحی ایمپلنت دندان برای همه افراد امکانپذیر نیست و گاهی باید تا بهبود یا رفع محدودیتهای پزشکی صبر کرد.
برخی از مشکلات جسمی و دارویی میتوانند روند جوش خوردن ایمپلنت با استخوان را مختل کنند و احتمال شکست درمان را افزایش دهند.
به عنوان نمونه، افرادی که با بیماریهای زمینهای شدید مانند مشکلات پیچیده قلبیعروقی، دیابت کنترلنشده نوع دو، یا اختلالات خونی مواجه هستند، معمولاً گزینه مناسبی برای کاشت ایمپلنت محسوب نمیشوند؛
زیرا بدن آنها توان کافی برای ترمیم و بازسازی استخوان را ندارد. همچنین وجود عفونتهای فعال دهانی، مخصوصاً در ناحیه لثه یا فک، از دیگر موانع جدی انجام این جراحی است، و تا زمان درمان کامل نباید اقدامی صورت گیرد.
مصرف داروهای خاص مانند داروهای تضعیفکننده سیستم ایمنی یا داروهای مؤثر بر تراکم استخوان نیز میتواند روند ترمیم را دچار اختلال کند.
در چنین شرایطی تصمیمگیری نهایی باید با هماهنگی پزشک معالج و دندانپزشک متخصص ایمپلنت انجام شود.
کودکان و نوجوانان به دلیل ادامه رشد استخوان فک نمیتوانند از این درمان استفاده کنند. در مقابل، سن بالا معمولاً محدودیتی ایجاد نمیکند و افراد سالمند در صورت سلامت استخوان و لثه، میتوانند ایمپلنت موفقی داشته باشند.
از دیگر مواردی که به عنوان عامل بازدارنده در نظر گرفته میشود، مصرف دخانیات است؛ چراکه نیکوتین موجب کند شدن جریان خون و کاهش اکسیژنرسانی به بافتها میشود و احتمال عفونت یا پسزدگی ایمپلنت را بالا میبرد.
علاوه بر این، تراکم کافی استخوان فک نقش تعیینکنندهای در موفقیت درمان دارد. در صورت تحلیل استخوان، ابتدا باید با روشهایی مانند پیوند استخوان، بستر مناسبی برای قرارگیری پایه ایمپلنت فراهم شود.
در نهایت، وضعیتهایی مانند بارداری، بیماریهای قلبی فعال، دیابت درماننشده، پوکی استخوان شدید، پرتودرمانی یا شیمیدرمانی در ناحیه فک، و ضعف سیستم ایمنی از مهمترین عواملیاند که میتوانند مانع از انجام جراحی ایمپلنت دندان شوند یا نیاز به بررسی دقیقتر و درمانهای مقدماتی داشته باشند.
همچنین بخوانید >>> ایمپلنت دندان مشهد
مشاوره و دریافت نوبت
برای مشاوره تخصصی و تعیین وقت درمان دندانپزشکی ، همین حالا تماس بگیرید.
📞دکتر صابر پوریا رضائی 09377798325سوالات متداول
افراد دارای بیماریهای کنترلنشده مانند دیابت، بیماران در حال شیمیدرمانی یا پرتودرمانی، افراد دچار پوکی استخوان شدید، مصرفکنندگان دخانیات و کسانی که دچار عفونت فعال لثه هستند، باید پیش از جراحی توسط پزشک بررسی شوند.
ایمپلنت پس از تکمیل رشد فک (حدود ۱۸ سالگی) قابل انجام است، اما بازهی ۲۵ تا ۳۰ سالگی زمان ایدهآل به شمار میرود، زیرا تراکم استخوان در این سنین در بهترین وضعیت قرار دارد.
خیر؛ اگر بیمار تحت نظر پزشک متخصص قلب باشد و داروهای خود را بهدرستی مصرف کند، ایمپلنت دندان بدون مشکل انجام میشود. حتی پژوهشها نشان دادهاند که جایگزینی دندانهای از دسترفته با ایمپلنت میتواند به بهبود سلامت عمومی و قلبی کمک کند.
بله، ایمپلنت برای بیماران مبتلا به اماس معمولاً ایمن و مؤثر است. تنها در صورت استفاده از داروهای کورتونی باید پیش از جراحی با پزشک معالج هماهنگی انجام شود.
در صورت کنترل مناسب قند خون به مدت حداقل سه ماه پیش از جراحی، بیماران دیابتی (نوع ۱ و ۲) میتوانند بدون مانع خاصی ایمپلنت انجام دهند و نرخ موفقیت درمان نیز بسیار بالاست.
در صورت وجود استخوان کافی در فک، ایمپلنت میتواند حتی بلافاصله پس از کشیدن دندان انجام شود. اما اگر نیاز به ترمیم استخوان وجود داشته باشد، معمولاً پس از ۲ تا ۳ ماه بهترین زمان است. حتی بعد از چند سال هم در صورت حفظ یا بازسازی استخوان، نصب ایمپلنت امکانپذیر است.
درصد عوارض ایمپلنت بسیار پایین است. با این حال، ممکن است در موارد نادر عفونت لثه، خونریزی، شل شدن پایه، واکنش آلرژیک یا آسیب عصبی رخ دهد. رعایت مراقبتهای پس از جراحی و مراجعه منظم به دندانپزشک از بروز این عوارض پیشگیری میکند.
بله، نیکوتین جریان خون و اکسیژنرسانی به بافت را کاهش میدهد و احتمال عفونت یا پسزدگی پایه ایمپلنت را افزایش میدهد. بهتر است مصرف سیگار حداقل از دو هفته قبل تا چند هفته پس از جراحی قطع شود.